Dag 2
Er zijn van die kleine stukjes tijd die je bijna over het hoofd zou zien.
Tussen alle gewone dingen door.
Een paar minuten waarin niets hoeft en niemand iets van je vraagt.
Juist daar woont vaak de meeste rust.
Voor mij zit dat moment heel vaak in breien.
Niet groots. Niet bijzonder.
Gewoon zitten, de wol voelen en steek na steek laten ontstaan.
Mijn favoriete breimoment
Dat verschilt, overdag heb ik meer rust en pak ik de meer "oplet" projecten en in de avond, dan graag iets makkelijkers voor bij de tv.
Ik vind het overdag fijn als er een serie opstaat zoals bijvoorbeeld Call the Midwife,
dat geeft mij zo'n heerlijk thuis gevoel.
Huis aan kant, honden lekker moe van een lange wandeling
Ik ben ook een beetje moe maar fit genoeg om lekker met een deken op schoot, breiwerk erbij en de honden languit, te breien.
Dat zijn geen spectaculaire momenten.
Maar juist daardoor zo waardevol.
Waarom juist dán breien zo fijn voelt
Het geeft rust, het liefste nog, als het echt slecht weer is... flink regen ofzo
Het niets moet, alles mag gevoel.
Dat heb ik nodig
Alles wordt langzamer, de snelheid gaat uit de dag
Je ademhaling wordt rustiger en je doet waar je goed in bent:
iets zachts maken, in hun eigen tempo.
Met Portugees breien voelt dat nog sterker.
Minder spanning in mijn vingers.
Een gelijkmatig ritme dat bijna vanzelf gaat.
Alsof de steken me helpen om de dag los te laten.
Het voelt als soort van therapie maar dan leuker
Jouw moment van rust
Misschien ziet jouw breimoment er heel anders uit.
Misschien brei je juist vroeg in de ochtend,
met een kop koffie en een huis dat nog stil is.
Of tussendoor,
een paar steken terwijl de soep pruttelt of de was draait.
Er is geen goed of fout moment.
Alleen het moment dat voor jóu zacht voelt.
Een kleine uitnodiging
Vandaag ben ik nieuwsgierig naar jouw ritme.
Wanneer brei jij het liefst?
In de vroege ochtendrust,
overdag tussen alles door,
of ’s avonds wanneer de wereld stiller wordt?
Vertel het gerust hieronder.
Ik lees graag mee… steek voor steek, verhaal voor verhaal. 🧶✨
